caching

Bij caching bewaart een systeem een kopie van gegevens die het waarschijnlijk opnieuw nodig heeft. Die tijdelijke opslag heet een cache. Een browser kan bijvoorbeeld afbeeldingen en stylesheets bewaren, terwijl een server eerder berekende resultaten of gegevens uit een databaseWoordenboek · In het kortdatabaseEen database is een gestructureerde verzameling gegevens die software kan opslaan, opvragen en wijzigen. Een databasebeheersysteem regelt de toegang tot die gegevens.Lees meer kan opslaan. Bij een volgend verzoek leest het systeem de kopie in plaats van hetzelfde werk opnieuw te doen.

Hoe werkt caching?

Het systeem bepaalt eerst welke gegevens geschikt zijn voor tijdelijke opslag. Bij het eerste verzoek zijn die gegevens vaak nog niet aanwezig in de cache. De applicatie haalt ze dan bij de oorspronkelijke bron op en bewaart een kopie. Een later verzoek kan direct uit de cache worden beantwoord zolang de kopie nog geldig is.

Een cache kan op verschillende plekken staan, zoals in de browser, op een webserver of in een content delivery network. Waar de cache staat, bepaalt welk deel van de gegevensoverdracht sneller verloopt. Hoe lang een kopie geldig blijft, hangt af van de gekozen instellingen en van hoe vaak de oorspronkelijke gegevens veranderen.

Wanneer moet de cache worden vernieuwd?

Een opgeslagen kopie kan verouderd raken. Daarom krijgt cache-inhoud vaak een beperkte geldigheidsduur. Na die periode haalt het systeem de gegevens opnieuw op of controleert het eerst of de bestaande kopie nog actueel is.

Een applicatie kan de cache ook meteen ongeldig maken wanneer gegevens wijzigen. Dit wordt cache invalidation genoemd. De juiste aanpak verschilt per soort informatie: een versiegebonden JavaScript-bestand kan lang worden bewaard, terwijl een actuele voorraadstand snel moet worden vernieuwd. Caching vraagt daarom om een bewuste keuze tussen snelheid, belasting van de bron en actualiteit.